Фудбалски викенд

Прекрасен фудбалски викенд се наоѓа зад нас. Екипите ги добиваат своите физиономии и го презентираат начинот на кој ќе играат во текот на сезоната. Полека, но сигурно гигантите го засилуваат темпото и влегуваат во посакуваниот ритам. Се случија неколку дерби пресметки. Конечно почнува да се игра вистински фудбал. Викенд програмата ја одбележаа две имиња – Бербатов и Де Геа (се разбира во позитивна смисла) и повредата на Меси (во негативна). Еве ги нафрлени моите коментари за викенд случувањата:

Димитар Бербатов – Само позитивни зборови за човекот од соседна Бугарија. Еден од најобвинуваните луѓе од навивачите на Јунајтед за „посната“ ланска сезона. Играчот за кого Алекс Фергусон одвои цели 30 милиончиња, а доби премалку. Но, Ферги ретко греши при големите трансфери. Во неделата Берба одигра животна партија и потсети на златните мигови од времето кога играше за Тотенхем. Бербатов прикажа се на овој натпревар – лесен прв гол, ремек дело со полу-ножички (гол за кој верувам дека пола од напаѓачкиот крем во Европа не може ни да сонува) и гол винер со глава со човек на себе. Импресивна статистика на Бугаринот. Иако во моментот Јунајтед делува анемично и дезориентирано ваквиот импулс од напаѓачот може многу да значи во продолжение од сезоната.

Давид Де Геа – Голманот на Атлетико Мадрид имаше фантастични 60 минути на својот „Винсенте Калдерон“. Велам 60 минути поради фактот што во периодот после 30тата минута го спаси Атлетико од вистински дебакл на дуелот со Барселона. Иако во моментот поради неголмански причини е дури четврти чувар на мрежата на Шпанија сепак партии како оваа можат да му донесат само голем прогрес и стандардно место во „Фуријата“.

Арсенал – Старата топло-ладно приказна! Жална приказна! Раскошен талент, течна игра, убава за око, но без ефект, без титула, без карактер. Статистиката на Арсенал во овие 5 кола и не дава право за остри и негативни коментари, но храбро ќе Ви предвидам дека приказната за Арсенал нема да има happy end ни на крајот од оваа сезона. Губењето бодови од просечни екипи каде само двајца играчи знаат да шутнат кон вашиот гол значи само едно – сеуште не сте го изградиле победничкиот менталитет. Дека приказната од лани се повторува говори и новата повреда на Цеск. Повторно клучните играчи почнуваат да се повредуваат на секој втор натпревар. Се чини проблемот на Венгер станува хроничен, односно упорно го форсира својот стил без никакви промени. Венгер се обидува да направи Арсенал како оној од времето на Анри, Пирес, Љунгберг, Беркамп, но проблемот е што од овие талентирани млади дечки (Волкот, Насри, Вилшер, Бендтнер...) само Фабрегас има карактер на погоре споменатите.

Манчестер Јунајтед – ситуацијата во Манчестер е доста интересна. На прв поглед се чини како Ферги пред почетокот на сезоната да имал состанок со Гигс и Сколс и да се договориле: „Ајде да го минеме Ливерпул по бројот на титули и одиме во пензија“. Секоја чест „ВЕТЕРАНИШТА“! Рајан Гигс и Пол Сколс се живи фудбалски легенди. Еден Дарен Флечер, еден Стивен Џерард, еден Керик може да се срамат кога ги гледаат овие бисери на британскиот фудбал. Да играш со исто срце, со истата желба за триумф, со истиот жар, со многу помала фудбалска кондиција на триесет и кусур години, тоа е нешто за респект. Сепак како што тргнале работите ветераните немаат поддршка од остатокот (барем засега): Руни е во очајна форма, Валенсија скрши нога, Флечер и Керик се катастрофа, одбраната со раставено дуо Рио-Видиќ е бледа ... Единствено квалитетот на Фергусон како стратег дава надеж дека Јунајтед може да се крене и да експлодира. Само да не биде доцна?!

Ливерпул – од очај во подлабок очај. Имав можност да следам неколку средби во Лига Европа. Колку само неубедливо делуваат против ништожни екипи. Иако играат со комбиниран тим на тие средби сепак тој податок кажува за длабочината на тимот. Сезоната за нив не би требала да биде поразлична од лани. Доколку стигнат до четворката треба да ја слават како да победиле. За Ливерпул, за тимот со најдобра публика – премалку.

Челзи – застрашувачки делува оваа машина на стартот од сезоната. Некои злобници ќе речат дека Челзи имаше лесни противници, но еден факт е јасен: загарантирана најдобра гол-разлика по само пет кола, убиствен напад, расположен Флоран Малуда, моќен Есиен, гранитна одбрана. Се ама баш се говори дека Челзи ќе ја одбрани титулата во Англија. Од почит кон Фергусон, не сакам да се осудам да го промовирам Челзи во старо-нов првак по само 5 кола.

Интересна ЛА ЛИГА – коментарите за Примера Дивизион ги оставам за целосен пост посветен на Шпанија. Само како вовед можам да спомнам дека Реал полека заличува на Мурињо-тим, но стабилно гради цврст менталитет. Барселона се опорави после киксот со Херкулес со две екстра победи. Првите три кола навестуваат два + еден битка за титулата (Барса и Реал + Атлетико).

П.С. Најнегативниот настан е повредата на Меси и бруталниот старт на Томас Ујфалуши. Среќа за љубителите на добриот фудбал е дека магијата на Меси ќе се врати за 10тина дена.

П.П.С. Задолжително погледнете го голот на Јари Литманен со ножички!

Каталонска Симфонија

Прекрасна вечер за секој фан на Барселона. Една од најубавите. Отстранување на сомнежите за мотивираноста на членовите на „казнената експедиција - Блауграна“. Сомнежи за мотивираноста знаејќи го фактот дека дури осуммина од Барса станаа светски прваци, дел од нив се носители и на Евро титулата, а повеќето членови на тимот се носители на двојниот триплет титули од пред две сезони. Брилијантна партија на целиот тим кој покажа дека доколку е комплетен и вака обединет сеуште му нема рамен во Евро фудбалот. Не мора сите да се сложите, но ваква демонстрација на моќ над ни малку наивната Севиља е навистина за респект. Да ја задржите Севиља на помалку од два удари кон вашиот гол – тоа е навистина фантастично, но најмногу од се - не со дефанзива тука со комплетна офанзива, посед на топка, надигрување и демонстрација на напаѓачка моќ.

Пеп одново остана доследен на своите убедувања и визии за клубот за претстојната сезона. Одново покажа дека Ибрахимовиќ не е дел од неговите планови за стартните единаесет, па дури ни во резервната тројка што вообичаено влегува во игра. Сеуште сметам дека Ибра може да биде корисен, посебно на средбите со екипи кои негуваат деструктивен и затворен фудбал, но за да добие статус на редовен стартер ќе треба мнооогу, многу да докажува низ текот на сезоната. Минатата сезона Гвардиола покажа дека може да се потпре дури и на Бојан во ситуација кога Ибра играше фрустрирачки слабо. Сега кога пристигна фантастичниот Давид Виља и кога „деветката“ е се поизвесна позиција за Меси се наметнува прашањето каде и дали воопшто има место во составот за Швеѓанецот?

Еден од фактите што радува е блескавата партија на Лео Меси и неговиот шести хет-трик во дресот на Блауграна. Уште еднаш докажа дека е број еден, дури и во ситуација кога е недоволно физички спремен. Новото засилување за Барселона – Давид Виља уште еднаш покажа дека фантастично комуницира со Иниеста на теренот. Нивната одлична конекција на Мундијалот за едно полувреме ја пресликаа и на овој дуел. Полека но сигурно се создаваат две убиствени тандем линии – Чави+Меси и Иниеста+Виља надополнети од извонредните офанзивни бекови Алвес десно и Максвел лево.

Сезоната за Барселона започнува со трофеј. Надминат е дефицитот од првата средба. Една од екипите кои редовно најмногу даваат против Барселона (заедно со Реал, Атлетико и Виљареал) е демолирана на Камп Ноу. Порака до цела Шпанија – „Најдобри сме и сеуште мотивирани и гладни за успеси“! Ако по утрото се познава денот како што вели народната поговорка – за Каталонската гордост претстои уште една прекрасна сезона. Овој мундиалски состав со „првата виолина“ и „златна топка“ Лео Меси, еден од најдобрите десни бекови Дани Алвес, одличниот Абидал и младинската машинерија (Бојан, Хефрен, Дос Сантос, Тиаго...) ветува такво нешто. Додатен импулс би требало да биде скапото градење на Мадридскиот конкурент и „прес-харизматичниот“ Мурињо.

Нека ни е честита првата титула на сите фанови на Барселона.

Типови 1/4 финале

Уругвај - Јужна Кореја 3+

САД - Гана 1

Германија - Англија Х

Аргентина - Мексико 1

Холандија - Словачка 1-1

Бразил - Чиле 3+

Парагвај - Јапонија 2

Шпанија - Португалија 1

СП 2010 – Спектаклот почнува

Фудбалскиот настан за кој четири години сонуваат врвните фудбалери од денеска влегува во нова фаза – фазата на елиминации. Од овде враќање нема. Само една репрезентација ќе го изоди овој пат непоразена. Останатите како во популарниот квиз ќе бидат „најслаби алки“.

Најпрвин поради одржување на континуитет ќе ги искоментирам во едно второто и третото коло на шампионатот. Во претходната колумна го опишав првото коло како едно од најлошите воопшто на светските првенства. А имаше и зошто. Видовме катастрофален фудбал подреден на тактиката, со копирање на делови од „Мурињо стратегијата“ за успех. Следните две кола донесоа далеку повеќе. Имаше и овде калкулантски натпревари, здодевни ремија, неефикасни средби, бункери пред гол и од се по нешто, но најважно од се – конечно видовме и неколку извонредни средби. Карактеристика на СП 2010 и на овие две кола е сепак нешто друго. Испаѓањето од игра на двата финалисти од СП 2006 Франција и Италија. Според она што како играчки кадар го понудија „азурите“ нивната елиминација и не изненадува многу, но имаа релативно лесна група. Французите пак според играчки индивидуализам и квалитет во „ростерот“ можеа да се пофалат малку повеќе, но кај нив фалеа две многу значајни работи – добар тренер и заедништво. Тие две работи не ги пронајдоа и затоа срамно го напуштија шампионатот.

најголеми губитници

Првата фаза во кратки црти изгледа вака: Најголеми пофалби за одат на сметка на Аргентина и Холандија за нивните сто настотни игри. Бразил и Португалија се прошетаа во „Групата на смртта“. Шпанија во последното коло мораше да докажува кој е кој. Јапонија и САД демонстрираа дека се физички најспремни репрезентации на СП. Србија се посрамоти. Германија и Англија можеа многу подобро. Конкакаф зоната има 5 од 5. Мексико има одличен состав и тренер. Чиле е фактор, а не аутсајдер. Австралија одигра најубаво второ полувреме. Виља е човекот на првенството до сега. Словачка е изненадување. Гана е единствена африканска што помина.

Сепак ова е делот од СП 2010 кој нема да се памети премногу. Вистинското започнува со ¼ финалето. Калкулациите повеќе не се во игра. Вистинскиот фудбал започнува. Поради познатиот изглед на победниците кои вкрстуваат некои уште од сега почнуваат да го типуваат финалето, па дури и победникот. Сепак она што е најважно и што стои како факт е дека – кој и да го освои Светското Првенство мора да ги елиминира најдобрите екипи на светот. Дали во финале или ¼ финале сеедно.

Најинтересни елиминациони натпревари би требало да бидат Германија – Англија и Шпанија – Португалија. Дуелот на „Панцирите“ со „Гордиот Албион“ станува вистинска класика. Формата на Англичаните не ветува премногу, но како што изјави Капело – „На оваа селекција и е потребна само мала искра за да го покаже најдоброто од себе!“ Таа искра е присутна и се очекува некој да ја испали. Кандидатите се многу. Германија е екипа за големи натпревари. Индивидуално не се сјајни, но тимскиот дух како и секогаш ги краси. Доколку ја играат познатата дисциплинирана игра и имаат свој ден можат да поминат понатаму.

1/4 финални средби

Дуелот за Апенините е дуел за докажување. Роналдо против Шпанија или „Фуријата“ против „Белите Бразилци“. Формата на Шпанија не ветува премногу, но полека се создава хемија помеѓу играчите. Португалија демонстрираше сила против С. Кореја, но и две неубедливи реми средби. Кој ќе биде посконцнтриран на овој дуел? Ќе одигра ли Кристијано совршен натпревар? Ќе ја одиграат ли совршената „Тики-Така“ Шпанците?

Покрај двата шлагери, престојат уште 6 интересни средби со што ќе се добие кругот од 8 величествени. Тука продолжуваат елиминациите до конечниот победник. Како што започнав, така и завршувам: СПЕКТАКЛОТ ЗАПОЧНУВА!